la voyeuse

Vαn der Grααf Generαtor

2007-04-22T14:55:00.000+01:00

Και με πήγανε στη συναυλία τους και άκουσα αλλα δυστυχώς είδα.
Εγώ στα 30κάτι μου όπως ήταν και αναμενόμενο κατέβαζα το μέσο όρο ηλικίας. Η πλάκα ήταν οι φανς. Μου θυμίζανε να έχουν βγει από stαr wαrs cοnference. Πολύ? γέλιο. Ασπρομάλληδες με κοτσίδες και μακριά βαν ντερ γκρααφ μαύρα μακώ.

Η συναυλία μου φάνηκε καταθλιπτική. Πρώτη φορά βλέπω σε συναυλία ροκ κόσμο να τον παίρνει ο ύπνος. Και όχι γιατί η μουσική ήταν ψώφια. Αλλά τι να σου κάνουν οι παππούδες που είχαν μαζευτεί. Τι αντοχή να έχουν, ρίχνανε έναν υπνάκο μερικά λεπτα για να επιστρέψουν μπακ του μέμορυ λέϊν δριμύτεροι.

Οπτικά το θέαμα ήταν για κλάμματα. Κάτι γερόντια να χτυπιούνται. Όταν έκλεινες τα μάτια όμως ο ήχος, η φωνή, η μουσική, όλα πολύ δυνατά. Μπλινκ-μπλινκ όμως και σε έπιανε κατάθλιψη.

Ο χώρος, το bαrbican, είναι λίγο ξενέρωτο για ροκ συναυλία. Ο κόσμος περίμενε να σιωπήσει και η τελευταία νότα του κάθε κομματιού για να χειροκροτήσει, όπως θα έκανε αν άκουγε Adès και Gubaidulina.

Στο τέλος της συναυλίας μου έφυγε η άσχημη αίσθηση και τελικά έμεινα με θετικές εντυπώσεις. Ενας λόγος ότι επιτέλους το μαρτύριο των ματιών πέρασε. Αλλά βλέπωντας στο δρόμο τον κόσμο να επιστρέφει, βλέπωντας κυριούληδες στα 45, 50, και 60 τους, άλλοι με ροκ εμφάνιση, άλλοι κατευθείαν απο τη δουλειά με τη γραβάτα και το κουστούμι τους και όλοι με λαμπερά μάτια κατενθουσιασμένοι με έκανε να τους χάιρομαι. Και να συγκρίνω τι καλύτερα που είναι εδώ με νέους 50αρηδες παρά στην ελλάδα με γέρους 30άρηδες, και τον κόσμο των -άντα και -ήντα να την βρίσκει πια μονο με τσιφτετέλια και λαικούρες.

Καλά τα λέει ο μακ για τη γενιά του. Δυστυχώς το 90% των παλιών ροκάδων τώρα πετάει γαρδένιες στις πίστες.

Αλλά στο μεγαλύτερο μέρος της συναυλίας δεν μπορούσα να μην σκέφτομαι τον Σαββό/
Αnderson
...γέρος για ροκ, νέος για θάνατο...

Το παρών μη-μπλογκ αυτοκαταστρέφεται. Από εδώ και πέρα μπακ του ρηάλιτυ στο νέο κανονικό πια μπλογκ.

με το φτωχό μου το μυαλό

2007-01-17T17:04:00.000Z

Ο πατέρας μου είναι άνθρωπος των άκρων. Ένα φαγητό για παράδειγμα, ή είναι απίστευτα εξαίσιο (το καλύτερο, μα ΤΟ καλύτερο φαγητό που έχει φάει) ή είναι τρομερά αηδιαστικό (πάρτε το απο μπροστά μου!). Ποτέ κάτι δεν είναι, ε καλούτσικο, τρώγεται.

Έτσι κι εγώ μερικές φορές ή αισθάνομαι στα πρόθυρα αυτοκτονίας, να χαθώ, να θαφτώ και να μη ξαναμιλήσω σε κανένα, ή είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου. Μερικές φορές όμως.

Ε, σήμερα όλοι μου λένε ότι λάμπω. Είχα προσφορά για τη νο1 και νο2 καλύτερες δουλειές στο σύμπαν. Και διάλεξα τη νο1.

Κι έτσι απο το πρωί φαντάζομαι ότι όλα που έχω βάλει στο μυαλό μου θα πραγματοποιηθούν. Θα βάλω τη λαστιχένια στολή, θα πάω να σώσω τα Αφρικανόπουλα και μετά τα Ασιατόπουλα και τα Middle-Eastern-όπουλα και θα μοιράζω λουλούδια σε όλους, και όλοι θα είναι καλα, ενωμένοι, χορτασμένοι και αγαπημένοι.

Και μη μου πείτε ότι θα δω ειδήσεις και θα ξυπνήσω γιατί δεν έχω τηλεόραση.

(όχι η δουλειά μου δεν έχει να κάνει με τον ΟΗΕ, ούτε φυσικά με πολιτική [εξω απο δω], ούτε με ανθοκομική)

Greece 2006

2006-10-26T17:09:00.000+01:00

Greek aggregation service administrator gets jailed for… linking

τα κόμπλεξ

2006-10-26T11:51:00.000+01:00

Οι παλιοί που έβγαζαν κάποια λεφτά προσπαθούσαν να μπουν στα "σαλόνια" και να κρύψουν την εργατική τους καταγωγή.

Έτσι και εμείς, κάποιοι της γενιάς του Κλικ και του 9-84, ξηλώνουμε τις τηλεοράσεις απο τα σπίτια μας, γραφόμαστε σε NGO οργανώσεις, βγάινουμε στους δρόμους να υπερασπιστούμε τους μη προνομιούχους προσπαθώντας να ξεχάσουμε και να κρύψουμε τη μεσοαστική μας καταγωγή (upbringing).

Άραγε αυτός είναι ο νεοκομφορμισμός στο ποστ του ΜακΜαν?

ο σ.

2006-10-26T11:49:00.000+01:00

19 χρονών.η βελόνα.μεγάλη.οι βελόνες.τρείς φορές την εβδομάδα.κούραση.λιποθυμία.το αίμα.ο σ. 19 χρονών.ροή μικρή.η βελόνα.ανάγκη. πρέπει, δεν πρέπει.τι να τρως.αιμοκάθαρση.τέσσερις ώρες.τρείς φορές την εβδομάδα. θα έρθεις για καφέ? αιμοκάθαρση.νεφρό.15 χρόνια αναμονή.ο καφές έχει κάλιο.πρήξιμο, κούραση, λιποθυμία, ναυτία.η φίστουλα.μακρυμάνικο.μέσα στον κάυσωνα.ωχ τι είναι αυτό.πάλι κράμπα.τα κιλά σου.πανικός.τα κιλά.μην πιείς υγρά.τα κιλά. αιμοκάθαρση. οστεοπόρωση, αναιμία, πίεση.ο σ. 19 χρονών.πάμε μύκονο έρχεσαι? αιμοκάθαρση.τρείς φορές την εβδομάδα.κάθε εβδομάδα.θέλω νερό.μην πιείς υγρά.τα κιλά.η πρώτη γκόμενα.τι είναι αυτοοοοό. πρεζάκια.όχι, φίστουλα.αντίο.τρείς φορές την εβδομάδα.δυό χρόνια τώρα.αναμονή.15 χρόνια αναμονή.μέσος όρος. 4,4 δότες ανά εκατομμύριο.

στην ελλάδα.σήμερα.νεφροπαθείς. 7.000

π ε ρ ι μ έ ν ο υ ν

ΓΙΝΕ ΔΩΡΗΤΗΣ. ΧΑΡΙΣΕ ΖΩΗ.

στο Λίβανο

2006-07-20T21:34:00.000+01:00

http://fromisraeltolebanon.info

η Olga

2006-06-02T19:22:00.000+01:00

Πριν μερικά χρόνια γνώρισα την Olga σε ένα πάρτυ στη Νέα Υόρκη. Ρωσίδα. Μια κοπέλα πανέμορφη, φρέσκια, κεφάτη, ανέμελη. Χόρευε ασταμάτητα. Δεν είχε έννοιες, δε την ένοιαζε τίποτα. παρα μόνο οι απολαύσεις. Της στιγμής. Το ποτό της, κάνας μπάφος, ένα καλό πήδημα, και χορός. πολύ χορός. από πάρτυ σε πάρτυ σε club σε άλλα πάρτυ σε κρεβάτια γκόμενων. δε την ένοιαζε κανείς, δεν είχε ανησυχίες, φόβους, φιλοδοξίες, προγραμματισμούς. όλα επιφανειακά και στιγμιαία. ευτυχισμένη? σίγουρα απελευθερωμένη.

Σε λίγους δικούς της είχε εμπιστευτεί την ιστορία της. Κάποια χρόνια πριν ζούσε μια ζωή πιο συμβατική. Αγωνιούσε, είχε όνειρα, σχέδια. Φόβους. Τον μεγαλύτερο τον έζησε. Σκοτώθηκε ο 6-χρονος γιος της. Και έπαψε πια να περιμένει, να φοβάται, να ελπίζει. Δε την αγκίζει πια τίποτα. Αλλά και κανένας. Λέει απελευθερώθηκε. Από τα ανθρώπινα, τα απλά. Δυστυχώς.

σήμερα..

2006-05-22T22:52:00.000+01:00

θέλω να βυθιστώ στην ανυπαρξία..

euroβision

2006-05-14T00:37:00.000+01:00

Είναι λέει η Γιουροβίζιον το άλλο Σάββατο. Και θα γίνει στην Ελλάδα. Μπράβο. Μάλλον θα έπρεπε λέει να το ήξερα. Αφού διαβάζω και μπλογκς. Που ζω? Στο φεγγάρι? Και θα πρέπει να πάω στο γιουροβίζιον πάρτυ που κάνει η Ν. Αλλιώς θα παρεξηγηθεί κι αυτή και όλοι οι υπόλοιποι γιατί θα προτιμήσω να πάω θέατρο – ήμαρτον – απο το να δω την εθνική, λαϊκή μας γιορτή. Άσε, δε, που έτσι που κάνω απομακρύνομαι λέει από τους φίλους μου και απο την κουλτούρα μας. Μόνο που αυτή δεν είναι η κουλτούρα μου. Εσκεμμένα. Και ναι πρώτη φορά τώρα καταλαβαίνω ότι απομακρύνομαι και χάνομαι απο την «πατρίδα» τελικά εσκεμμένα. Άσε που δεν έχω καν πατρίδα. Πολύ περιοριστικός ο όρος για αυτά που πιστεύω και για τον τρόπο που ζω.

tabula rasa

2006-04-20T19:08:00.000+01:00

Φίλε, εσύ ζεις στο σύμπαν σου και εγώ σε έναν άλλον – παράλληλο – κόσμο. Οι εμπειρίες σου και οι γνώσεις σου εδώ είναι άχρηστα. Μάζεψε τις προκαταλήψεις σου και τα στερεότυπά σου. Τα κουτιά σου έχουν το λάθος σχήμα για να μας χωρέσουν . Μην προσπαθείς να ερμηνεύσεις, μόνο να καταλάβεις. Άνοιξε τα μάτια σου, τα αυτιά σου. Μα κυρίως το μυαλό σου. Τίποτα μα τίποτα δεν είναι δεδομένο.

angst

2006-03-21T23:24:00.000Z

- πήραμε πλυντήριο!

- χαρήκαμε πολύ!!

everybody's free

2006-03-09T21:40:00.000Z

(to wear sunscreen)

Ladies and Gentlemen ... wear sunscreen.

If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be it.

The long term benefits of sunscreen have been proved by scientists; whereas the rest of my advice has no basis more reliable than my own meandering experience.

I will dispense this advice.

Enjoy the power and beauty of your youth. Never mind. You will not understand the power and beauty of your youth until they have faded. But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before you and how fabulous you really looked.

You are NOT as fat as you imagine.

Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm on some idle Tuesday.

Do one thing every day that scares you.

Sing.

Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with people who are reckless with yours.

Floss.

Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind. The race is long, and in the end, it’s only with yourself.

Remember compliments you receive, forget the insults; if you succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters, throw away your old bank statements.

Stretch.

Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life. The most interesting people I know didn’t know at 22 what they wanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year olds I know still don’t.

Get plenty of calcium.

Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone.

Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children, maybe you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary. Whatever you do, don’t congratulate yourself too much or berate yourself, either. Your choices are half chance, so are everybody else’s. Enjoy your body, use it every way you can. Don’t be afraid of it, or what other people think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own.

Dance.

Even if you have nowhere to do it but in your own living room.

Read the directions, even if you don’t follow them.

Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.

Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for good.

Be nice to your siblings; they are your best link to your past and the people most likely to stick with you in the future.

Understand that friends come and go, but for the precious few you should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography in lifestyle because the older you get, the more you need the people you knew when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live in Northern California once, but leave before it makes you soft.

Travel.

Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize that when you were young prices were reasonable, politicians were noble and children respected their elders.

Respect your elders.

Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund, maybe you'll have a wealthy spouse; but you never know when either one might run out.

Don’t mess too much with your hair, or by the time you're 40, it will look 85.

Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth.

But trust me on the sunscreen.

(από το soundtrack του Big Kahuna)

το τσογλάνι

2006-03-07T22:58:00.000Z

Μπήκα στον κόσμο των μπλόγκς – και μάλιστα των ελληνικών - πριν ένα χρόνο περίπου από το λινκ στο site ενός φίλου. Άρχισα να διαβάζω από περιέργεια, στην αρχή μου φάνηκε ότι θα έβρισκα έναν κόσμο ανοιχτόμυαλο, ανεκτικό, και χωρίς προκαταλήψεις. Λάθος βέβαια, η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι μικρογραφία της κοινωνίας μας, ένα μικρό γαλατικό χωριό με τους καυγάδες, τις υπερβολές, και τους φανατισμούς της. Που και που ξεχωρίζουν και κάποια μπλογκς ή ποστς που με εκφράζουν περισσότερο.

Διάλεξα και ένα νικ στη τύχη, μάλλον λόγω της μυστικότητας της όλης κατάστασης. Τελικά ήταν πετυχημένο με την έννοια ότι κάπου μπερδεύει. Πολλοί κοιτάνε το νικ, αγνοούν το τι λέω και απαντάνε με τρόπο εριστικό σα να τους έχω θίξει. Κάποιος με είπε και τρολ στην αρχή, χωρίς κανένα λόγο. Μόνο λόγω του νικ. Έτσι μπορείς να ξεχωρίσεις τους ανθρώπους με προκαταλήψεις από αυτούς με πιο ανοιχτό μυαλό που κοιτάνε λίγο παρα πέρα και δε μένουν στην επιφάνεια.

Έτσι σα τσογλάνι καμιά φορά βλέπω τον κόσμο από άλλη οπτική γωνία..

me against myself

2006-02-05T21:48:00.000Z

Motivated by a post by Roman I decided to write a few things that bother me the last few days. I am perplexed and I have questions regarding what values come first, which should come first or whether there is a question of "ranking" at all.

I always considered the freedom of speech and expression as one of the highest values of mankind, just like Roman. However should there be a line in that freedom. What comes first our right, anyone's right to express freely their thoughts or artistic intuitions and be heard by the public. Or respecting the customs, way of life, the symbols of other cultures, other people, of the "different" ones.

We have seen works of art referring to Jεsus in a contemptuous way, and I have always defended the artist, thinking that the best is for our society to protect their artistic freedom against the "old-fashioned" opinions of the close-minded religious ones, the christians.

But I am an atheist, as most - or at least a lot - of the cultivated, sophisticated and liberal people of our western societies are. The same ones that will fight and protest for our freedom of expression.

But what if it is not religious symbols, but what we consider sacred or special that are treated in a disrespectful way. What if I create a work of art using the photograph of your dead child with his opened skull and his freshly outpoured brains being fucked or pissed or shit. Will that be offensive enough, will our society accept my artistic expression or will people get angry at me and make me retract my work?

What if I graffiti the graves of your beloved ones, writing mother-fucker all over. Is that vandalism? Or another expression of my artistic aspiration?
Burning a flag is outlawed in many western countries. However the act can be one of the highest expressions of opposition.

So do we protect and respect what we consider as valued or sacred, and that respect comes above freedom of speech? But we protest and fight for our right to tasteless cartoons that offend and use disrespectfully the symbols of others?
Isn't that too self-centered? Remains of a colonialism era?

These are just a few questions that I have not found any answers. Please this is not a post against what Roman wrote. I totally agree with him. But at the same time, I also have my own self-doubts and confusion.

voyeurism

2006-02-05T21:37:00.000Z

Για αρκετό καιρό τώρα σας παρακολουθώ, σας διαβάζω, έχω αρχίσει να σας μαθαίνω. Που και που σχολιάζω. Αλλά από την απ'έξω.

Καιρός είνα να μπω κι εγώ μέσα, να μάθω ίσως κάτι και για τον εαυτό μου. Αλλά πάνω απ'όλα θα παραμείνω le voyeur.

ή καλύτερα la voyeuse